Study4Iranian دارای نمایندگی مستقیم از کالج ها و دانشگاه های کشورهاي انگلستان و مالزي بوده و در این راستا با بهترین سرویس ها در خدمت متقاضیان در زمینه اعزام به دوره هاي آموزشی ، اخذ پذیرش تحصیلی و ویزای تحصیلی از مراکز آموزشی شامل کالج ها و دانشگاه ها و هماهنگی های لازم جهت انتقال و اسکان دانشجویان ایرانی مي باشد.
    پوتراجایا

 

پوتراجایا، پایتخت اداری مالزی، شهری مدرن که اینک قلب سیاسی و اداری مالزی است، کارکردی دیگر نیز یافته است. پوتراجایا به خاطر شکوه بناها، زیبایی دریاچه و وجود جاذبه های دیگر گردشگری به یکی از مراکز جذاب توریستی تبدیل شده است. این تغییر کاربری بیش از آن که به سیاست گذاری سیاست مداران مالزی وابسته باشد، به جذابیت این شهر و استقبال گردشگران بستگی داشته است. نکته ای که بدنه ی اجرایی مراکز توریستی پوتراجایا نیز بدان اشاره می کنند و آن را فارغ از سیاست گذاری دولت های مختلف ارزیابی می کنند. آنچه در پی می آید گزارش سفر یک روزه ای به پوتراجایا برای شناخت برخی جاذبه های توریستی این شهر زیباست. این سفر با برنامه ریزی "توریسم مالزیا" و با حضور رسانه های همگانی مالزی انجام شد.


"بوستان میراث کشاورزی" اولین مکان دیدنی پوتراجایا بود که به آن رسیدیم. موزه ای که تمامی گیاهانی که از گذشته تا کنون کاشته می شدند یا میوه هایشان چیده و فروخته می شده، در آن یافت می شود. 170 گونه ی گیاهی مانند کاکائو، فلفل، قهوه و کائوچو(لاستیک) در این بوستان نگهداری می شوند. پناهگاهی برای دوست داران گیاهان که در آن می توانند از نزدیک شاهد مراحل رویاندن، رشد، نگهداری و میوه دهی آنان باشند. بسته به فصل میوه دهی درختان، با میوه های آنها از دیدارکنندگان پذیرایی می شود. از میوه های جالب این بوستان، "جک فروت" هایی به وزن 46 کیلوگرم است که باقی ماندن آنها روی درخت، هر بیننده ای را به تعجب وامی دارد.  نکته ی مهم در دیدار از این بوستان، همراهی کارشناسان آن با دیدارکنندگان و ارائه ی توضیحات جامع در مورد گیاهان موجود در آن است. توضیحاتی که این بوستان را از باغی معمولی به گنجینه ای از گیاهان دارویی و خوراکی با اثرات شگفت انگیز تبدیل می کند. پس از چشیدن تک تک میوه های عجیب این بوستان به ساختمانی در مرکز آن می رسیم. کلبه ای بزرگ با معماری سنتی استوایی که بیشتر به مکانی برای گذراندن تعطیلات شباهت دارد. این کلبه بزرگ و زیبا اولین بوستان میراث کشاورزی مالزی است که برای نمایش توسعه ی اقتصاد کشاورزی مالزی و نقش آن در توسعه ی اقتصادی مالزی در طی قرن ها ساخته شده است.

 

این بنای چوبی خیلی مستحکم تر از سازه های چوبی معمولی به نظر می رسد. علت آن هم استفاده از چوب درخت "چنگال" است. درختی که چوبش بیش از دویست سال دوام دارد. در نزدیکی کلبه، درختان کائوچو و یک کارگاه سنتی تهیه لاستیک از صمغ کائوچو به چشم می خورد.راهنمای بوستان تمامی مراحل تولید لاستیک طبیعی به شیوه ی سنتی را به دیدارکنندگان نشان می دهد. از خراشیدن تنه ی درخت که کار دقیق و پرظرافتی است تا جمع آوری صمغ آن، زیر غلتک های مختلف گذاشتن و سپس قرار دادن آن در اتاق خشک کن دودی. شیوه ای ابتدایی که دیگر امروزه رواج ندارد. البته منسوخ شدن آن بیش از آن که به حضور تکنولوژی مربوط باشد، به کاهلی کارگران محلی باز می گردد.

 

 امروزه تولید صنعتی لاستیک رایج تر است، اگر چه هنوز عده ای برخی خواص لاستیک سنتی را ترجیح می دهند. در این میان، رقیب اصلی لاستیک طبیعی، لاستیک مصنوعی است که با استفاده از ترکیبات شیمیایی ساخته می شود. تفاوت میان دو از نظر قیمت و کارایی، موارد استفاده از آنها را تفکیک کرده است. لاستیک طبیعی در ساخت لوازم بهداشتی لاستیکی نظیر دستکش و کاندوم و همچنین در ساخت لاستیک هواپیما بیشترین کاربرد را دارد.در درون این بنای زیبا نیز به موزه ی کوچکی مملو از ابزار و ادوات کشاورزی برمی خوریم. ابزارهایی که با ابزارهای کشاورزی دیگر نقاط جهان به ویژه ایران بسیار متفاوت است. همچنین سازه های چوبی متعددی که در کشاورزی و زندگی روستایی مالزی کاربرد داشته در اینجا گردآوری شده اند. مجموعه ای بی ادعا که بسیار جذاب و دیدنی است.

 

در پوتراجایا نیز همانند دیگر نقاط مالزی؛ تنوع غذایی حرف اول را می زند و غذاهای دریایی آن، مسلما تجربه ای است که فقط در آسیای جنوب شرقی میسر است. از انواع خوراک های خرچنگ و میگو گرفته تا انواع ناسی گورینگ که طعم و مزه ی هر کدام شان در هر رستوران با رستوران دیگر متفاوت است.

 

یکی دیگر از دیدنی های پوتراجایا، کاخ نخست وزیری است. بنایی با گنبدهای زیبای سبزفام که بلوک اصلی آن با ترکیبی از سنگ و فلز، نقش گل های hibiscusرا تداعی می کند. این کاخ زیبا با ترکیبی از معماری اسلامی و مغولی به دریاچه ی پوتراجایا مشرف است و اغلب ضیافت های رسمی دولت در آن برگزار می شود.

 

در درون کاخ نیز گنجینه ی کوچک اما جذابی از یادگارهایی که به نخست وزیر در سفر به کشورهای دیگر اهدا شده، به چشم می خورد که اغلب آنها تلفیقی از هنر و صنایع دستی است. بیشترین هدایا نیز مربوط به کشورهای آسیای جنوب شرقی و عربی است.  دریاچه ی پوتراجایا که در واقع، نمای تمامی این شهر را تحت تاثیر خود قرار داده، دریاچه ای مصنوعی است. این دریاچه به همراه تالابی که در کنار آن ساخته شده، با مساحتی بالغ بر 650 هکتار، 12 درصد از کل مساحت پوتراجایا را دربرمی گیرد. این دریاچه گذشته از آن که جلوه ی زیبایی به شهر داده، تاثیر به سزایی در تعدیل دما و آب و هوای این شهر دارد.

 

ورزش های آبی مااند قایق رانی، اسکی روی آب و ماهیگیری از دیگر جاذبه های این دریاچه است.  پارک تالاب و مناطق تالابی پوتراجایا یکی از بزرگترین تالاب های مصنوعی استوایی است. در این پارک، مرکز شناخت طبیعت، مرکز پرستاری گیاهان تالاب، برکه ی فلامینگوها، محل پیک نیک و تسهیلات همگانی وجود دارد. دیدارکنندگان از پارک می توانند با کارکرد تالاب در پالایش آب دریاچه و زنده نگاه داشتن این اکوسیستم آشنا شوند.

 

پارک اسب دوانی پوتراجایا در شمار آن دسته از دیدنی های پوتراجایا قرار دارد که بسیاری از گردشگران از آن بی خبرند. این پارک با مساحتی در حدود 28 هکتار در منطقه ای سرسبز و در نزدیکی مرکز همایش های بین المللی پوتراجایا قرار دارد. این پارک برای سوارکاری بسیار جذاب است، چه برای تفریح، چه برای مسابقه.

 

در این پارک، مدرسه ی اسب سواری نیز وجود دارد که استفاده از آن برای همه آزاد است. حتی کسانی که هیچ چیز از سوارکاری نمی دانند و عضو باشگاه این پارک نیز نیستند، می توانند از سوارکاری در طبیعت زیبای این پارک لذت ببرند.

 

بنای هزاره ی پوتراجایا((Millenium Monument Putrajayaیکی از مکان های ناشناخته ی پوتراجایا برای توریست هاست. حتی نمی توان آن را در وب سایت رسمی پوتراجایا پیدا کرد. این بنای موشک مانند کهربایی تمامی سرگذشت مالزی را  از دوران پادشاهی ملاکا تا مبارزات استقلال خواهی روایت می کند. روایت هایی که بر صفحات شیشه ای حک شده و در گذرگاهی که گرداگرد این بنا ساخته شده، به چشم می خورد.

 

شکل این بنا اگر از نمای بالا دیده شود، شباهت بسیاری به گل hibiscusدارد که گل ملی مالزی تلقی می شود. ارتفاع آن 68 متر است و در پارکی به مساحت 25 هکتار قرار گرفته است. روی بدنه ی مخروطی این بنای فلزی، تاریخ مالزی و همچنین مسیر پیش رو تا سال 2020 حک شده است. این بنا همچنین همچون یک فانوس دریایی عمل می کند که نورش از سرتاسر پوتراجایا دیده می شود. این بنای عجیب توسط دکتر "کن یینگ" طراحی شده تا تلویحا مسیر مالزی را در هزاره ی جدید تصویر کند. رونمایی از این بنا در سال 2005 انجام شد و در آن زمان چند کپسول زمان به مناسبت آغاز هزاره ی سوم در آن انداخته شد. یکی از این کپسول ها حاوی نامه ای است که داهاتیر محمد، نخست وزیر پیشین مالزی نوشته است. این کپسول ها در سال 2020 باز خواهند شد و خوانندگان آن درخواهند یافت که سیاست مداران مالزی در زمان گشایش این بنای یادبود، چگونه به جهان و به آینده نگاه می کردند.  بنای هزاره بیش از هر چیز، برای نسل جوان مالزی مفید است. نسلی که با خواندن صفحات شیشه ای پیرامون بنا درمی یابد که مالزی چه مسیری را پیموده تا به امروز برسد و از این تاریخ الهام می گیرد که مسیر آینده را چگونه طی کند.

 

اگر هم بخواهید که از همه ی دیدنی های پوتراجایا، آن هم از منظر دریاچه لذت ببرید و در عین حال، یک غذای فراموش نشدنی را تجربه کنید، باید سراغ کشتی کروز بروید؛ سفری یک تا دو ساعته در یک کشتی مجلل که از میان شهر پوتراجایا می گذرد. این کشتی که ظرفیت 60 نفر را دارد، با 4 نوع غذا از مسافران خود پذیرایی می کند.

 

"ذوالکفلی محد هاشم" مدیر اجرایی شرکت "کروز تاسیک" مهمان نوازتر از همه کارکنان کشتی به نظر می رسد، در باره خدمات شرکت خود می گوید: گذشته از کشتی کروز که برای انواع ضیافت ها مناسب است، ما چند نوع قایق هم داریم که می تواند برای مقاصد خاص مانند مراسم ازدواج مورد استفاده قرار گیرد. این قایق ها به زیباترین شکلی تزیین شده اند و برای هر زوجی بسیار خاطره انگیز خواهند بود. ناگفته نماند که توریست های ایرانی بیشترین مشتریان کشتی کروز را تشکیل می دهند و ما خود را برای پذیرایی از آنان آماده کرده ایم.




  صفحه اصلی   |   تحصیل در مالزی   |   تحصیل در انگلستان   |   اخبار   |   مقالات   |   آلبوم تصاویر  |   درباره ما   |   تماس با ما  |   فرم مشاوره
     Copyright © 2004 - 2017. Study4Iranian.com All Rights Reserved.