Study4Iranian دارای نمایندگی مستقیم از کالج ها و دانشگاه های کشورهاي انگلستان و مالزي بوده و در این راستا با بهترین سرویس ها در خدمت متقاضیان در زمینه اعزام به دوره هاي آموزشی ، اخذ پذیرش تحصیلی و ویزای تحصیلی از مراکز آموزشی شامل کالج ها و دانشگاه ها و هماهنگی های لازم جهت انتقال و اسکان دانشجویان ایرانی مي باشد.
    اینجا رویا میفروشند


گزارشی از سفر شبانه به مجتمع تفریحی "گنتینگ هایلند"

از هر نقطه‌ی کوالالامپور که به سمت شمال نگاه کنید چراغ‌های روشنی را در یکی از ارتفاعات می‌بینید که خود‌نمایی می‌کند. این چراغ‌های روشن گنتینگ هایلند است.


اگر رفتن به پنجاه و چند کیلومتری شهر محل اقامت خود را یک مسافرت بدانیم - که همین‌گونه نیز هست - مسافرت شبانه‌ی ما نه فقط در مقصد که بخشی از آن در مسیر رسیدن است.


در مسیر زیبای گنتینگ با گذراندن هر پیچ هوا کمی خنک‌تر می‌شود و دیگر می‌توان کولر اتومبیل را خاموش کرد و از هوای دل‌پذیر آن‌جا لذت برد. جاهایی هم هست که می‌توان از اتومبیل پیاده شد و در نمایی زیبا چراغ‌های روشنی را دید که اغلب در مه فرو رفته‌اند.

انواع رستوران‌ها، فست‌فوود‌ها، شهربازی‌های داخلی و خارجی، فروشگاه‌ها، سالن‌های کنسرت، راهرو‌هایی پر از پوستر خواننده‌ها و … بعید است در یک شب موفق شوید همه‌ی امکانات تفریحی که در این مجموعه وجود دارد را ببینید، فقط ببینید نه این که حتا فرصت استفاده داشته باشید.


اما قرار نیست در این‌جا از امکانات موجود در گنتینگ بنویسیم؛ این‌که به محض رسیدن به آن‌جا با پارکینگ‌های فراوانی رو‌به‌رو می‌شوی که گاهی گیج‌تان می‌کند، این‌که بزرگ‌ترین هتل دنیا با 6118 اتاق آن‌جا قرار دارد، نام هتل‌ها و رستوران‌ها، هزینه اقامت و …. به نظرم این‌ها اطلاعاتی است که می‌توان با مراجعه به پایگاه اینترنتی این مجموعه به دست آورد.


شاید از آغاز خلقت رویای یک شبه ره صد ساله رفتن و یا به دست آوردن پول بدون زحمت همواره با آدمی بوده است. رویایی که در طول تاریخ گاه منجر به اتفاقات تلخ و دردناکی شده است. وسوسه؛ به گمان من این کلمه‌ای است که هر شب هزاران نفر را از مسیر پر پیچ و خم گنتینگ عبور می‌دهد تا به یکی از کازینو‌های این مجموعه برساند. وسوسه‌ی پایان‌ناپذیر خوش شانس بودن، وسوسه‌ی در چند دقیقه پول خود را چند برابرکردن، هیجان وصف‌ناشدنی امتحان کردن شانس و مواجهه با چیزی که به آن بخت و اقبال می‌گوییم.

بی‌وقفه و بدون حتا لحظه‌ای تعطیلی دنیای عجیب و غریب درون کازینو در جریان است. دنیایی پر از پول پول پول و پول. دنیایی شامل میزهای بی‌شمار بازی و چند مسئول و دوربین و مشتری و تعداد زیادی از دستگاه‌های خود‌پرداز بانکی و پول و البته رویا و هیجان. هیجانی همراه با فشارهای منقلب‌کننده‌ی عصبی و دود سیگار.


دنیایی پر از رنگ و نور با چهره‌های عمومن در هم کشیده‌ و بی‌لبخند، دنیای انتظار و طپش قلب و امید، امید می‌فروشند و هیجان این‌جا.

بازی‌ها تنها مبتنی است بر شانس و اتفاق. ریخته شدن تاس، گردش توپ و …. آدم‌ها پول‌های‌شان را بر عدد‌های مختلفی می‌گذارند و طپش قلب شروع می‌شود. چیزی حدود دو دقیقه به امید و هیجان می‌گذرد. تعداد زیادی می‌بازند و چند نفری هم می‌برند، تا بازنده‌ها و برنده‌ها دوباره و دوباره شانس خود را امتحان کنند.


شاید بتوان گفت میانگین سنی آدم‌هایی که به کازینو می‌آیند چیزی حدود پنجاه تا شصت سال باشد. آدم‌هایی که اغلب تنها هستند، کمتر زوجی را می‌توان در کازینو دید. هستند اما در مقایسه با تنهایان تعدادشان کم است و یا این‌که در ورود به کازینو از هم جدا شده‌اند و هر یکی بر سر میزی پول می‌دهد و شانس می‌خرد.


چهره‌ی آدم‌ها، حرکت دست‌ها، لزرش انگشتان، نگاه‌های خیره و پک‌های مداوم به سیگار.


شاید نیم ساعت طول بکشد تا کسی به شما لبخند بزند؛ اما چیزی طول نمی‌کشد تا کسی را ببینید که برای بار سوم به دستگاه‌های خود‌پرداز می‌رود و یا از کیفش چند قرص بیرون می‌آورد و می‌خورد.


نکته‌ی جالب این‌که کازینو قرار است محلی برای تفریح و سرگرمی باشد. اما آدم‌ها این‌قدر درگیر برد و باخت‌ها می‌شوند که یادشان می‌رود که باید خوش باشند و لبخند بزنند. در اصل کمتر گروه‌هایی را می‌بینی که با هم خوشحال و خندان برای تفریح به آن‌جا آمده باشند. یادتان می‌آید گفتم در ظاهر کازینو بیشتر محل تنهایان است؟


می‌توان از روی مدل بازی کردن جنبه‌هایی از شخصیت آدم‌ها را دید. (البته اگر بتوان بر وسوسه غلبه کرد و فقط شاهد بازی بود.) آدم‌هایی که پیرو بقیه هستند منتظر می‌مانند تا بقیه خانه‌هایی را انتخاب کنند و آن‌ها به دنبال‌شان به همان سمت بروند. آدم‌هایی که می‌خواهند متفاوت باشند؛ حتا در بازی. و صبر می‌کنند تا انتخاب‌های بقیه را ببینند و بعد بر خلاف آن‌ها عمل کنند. و آدم‌هایی که بی‌توجه به این دو دسته به محض سبز شدن چراغ انتخاب خود را دارند. آدم‌هایی با ریسک‌پذیری بسیار بالا که می‌خواهند در هر دور مقدار زیادی برنده شوند، بنابراین اگر ببرند زیاد می‌برند و اگر هم ببازند زیاد می‌بازند و در مقابل آدم‌هایی که کم ریسک می‌کنند، کم می‌برند و کم هم می‌بازند.


و آیا می‌توان درگیر این وسوسه شد و برای آن پایانی متصور بود؟ اگر کسی نباشد که به هر شکلی که شده آدم را از آن‌جا بیرون ببرد و یا این‌که دیگر اسکناسی نه در کیف مانده باشد و نه در کارت بانکی، ترک کردن کازینو چیزی دور از ذهن می‌نماید. چرا که یا بازنده‌اید و می‌خواهید جبران کنید و یا برنده‌اید و باور دارید که شب شب شماست و می‌توان به این بردن ادامه داد.


می‌گویند تعداد زیادی از مشتریان گنتینگ کسانی هستند که با چمدان‌های پول و یا با کارت‌های اعتباری از شهر و یا از فرودگاه مستقیم به آن‌جا می‌روند، اتاق می‌گیرند، سه چهار شبانه‌ روز بازی می‌کنند و باز می‌گردند و باز هم می‌گویند نصف توریست‌هایی که به مالزی سفر می‌کنند در حقیقت به خاطر کازینو می‌آیند.


مسیر رفتن به گنتینگ برای قمار‌بازان مسیر رویاست، از رویای خرید یک دوربین عکاسی که چند روزی زیر نظر گرفته‌اند برای کم‌پول‌تران، تا رویاهای دور از دسترس‌تر خرید اتومبیل و خانه و چه وچه.


در مسیر برگشت، اگر از دسته‌ی رویا‌پردازانِ حالا شکست خورده نباشید می‌توانید در گوشه‌ای اتومبیل خود را پارک کنید و به شهر تقریبن در خاموشی فرو رفته‌ی کوالالامپور نگاه کنید، به آدم‌های در رویایی که برای رویا‌شان پولی نداده‌اند. اگر باشید هم می‌توانید.


 گزارش از امین بهروزی




  صفحه اصلی   |   تحصیل در مالزی   |   تحصیل در انگلستان   |   اخبار   |   مقالات   |   آلبوم تصاویر  |   درباره ما   |   تماس با ما  |   فرم مشاوره
     Copyright © 2004 - 2017. Study4Iranian.com All Rights Reserved.